Yüzyılların Getirdiği Tecrübe
Açıkçası aikidoya aikido olduğu için değil üniversiteye ilk girdiğim sene hayatımdaki spor eksikliğini giderme amacıyla başlamıştım. Daha sonraları aikido denilen kavramın bir spordan çok öte, bir tür savaş yöntemi (hatta bazılarının değimiyle savaş sanatı) olduğunu keşfettim. Dışarıdan bakınca oldukça sert, hatta vahsi görülen bu sporun aslında derin bir felsefe barındırdığını ve savası bitirmenin en iyi yolunun onu hiç başlatmamak olduğu fikrini yaymaya çalıştığını gördüm. Bu nokta da aikidoyu benzeri birçok spor dalından keskin bir şekilde ayırmaktadır. Özellikle batı kökenli dövüş sanatlarına baktığımızda, bunların bir felsefe çerçevesinde değil sadece rakibi yok etmek ve yenisine hazır olmaktan ibaret olduğunu görürüz. Ancak aikido, bize aktarıldığı şekliyle, rakiple rakip olmamayı, olunsa bile onu yok etmekten ziyade etkisiz hale getirmeyi hedefler. Tabii ki bu aikidonun yumuşak olduğu anlamına gelmez, aksine en basit görülen teknik bile çok ciddi sakatlıklara yok açabilmektedir. Teknik dışarıda yapıldığı sırada kişi rakibe karsı nefretle dolu olmak yerine sakin, dengeli bir ruh hali içinde olursa bu hem rakip hem de kendisi için faydalı olacaktır, çünkü anlık sinirler kişinin vicdanında tamir edilemeyecek yaralar açabilir. İşte aikidoyu özel kılan bu felsefesidir, tabii hocadan öğrenciye aktarıldığı takdirde. Aikidonun bir diğer ilgi çekici yanı da teknikler salonda (dojoda) çalışılırken farklı kişilerle esleşerek, farklı türde insan yapılarının tanınmasıdır. Aikido teknikleri sayesinde insan anatomisi ve farklı iskelet yapıları hakkında bilgi edinmek mümkündür. Aynı zamanda karşınızdaki insana kemiklerinizi un ufak etme sansı vermenizden dolayı karşılıklı güvenin ve hoşgörünün gelişmesi de mümkündür. Nede olsa aikido teknikleri ölümcüldür, özelliklede farkında olmadan karşıdakine yapılan sert bir hareket, umulmadık sakatlıklara yol açabilir. Ancak kulağa oldukça korkutucu gelen bu ihtimal, kişi kendini geliştirdikçe yok olur. Aikido, aynı zamanda ilerlemesi zor bir spordur.
Teknikler zordan kolaya doğru gider. Bu, kişinin bedeni tanıması ve insan vücudunun zayıflıklarını öğrenmesi için gereklidir. İlk başlarda (hatta ilk seneler bile olabilir) spor insana sıkıcı gelecek, diğer benzer sporlarda hızla ilerleyen insanları gördükçe “Ben burada niye oyalanıyorum” düşüncesi insanı saracaktır. Ancak aikido sabır ister ve dendiği gibi sabrın sonu selamettir. Aikido, zor öğrenilen, ancak zevkini aldıktan sonra bırakılmayacak bir spordur. Kısaca toparlamak gerekirse, aikido bir spor olmaktan çok yüzyılların getirdiği tecrübelerle oluşturulmuş bir dövüş sanatıdır. Bu öyle bir sanattır ki kişi öğrendiği tekniklerle bir huzur ortamı da yaratabilir, bir savaş sahnesi de.
Yukarıdaki yazı uysal tarafından kaleme alınmıştır.
